✍️ یسنا سادهمیری _ دنیای ایلام
اسمش شاید برای خیلی از خانوادهها ناآشنا باشد: «لین»
اسم سادهای دارد؛ آنقدر ساده که شاید در نگاه اول حتی جدی به نظر نرسد. اما پشت این اسم، ماجرایی است که اگر زود دیده نشود، میتواند برای یک نوجوان شروع یک مسیر خطرناک باشد.
«لین» نوعی ماده نوشیدنی حاوی مواد مخدر است ؛ چیزی که در بخشی از فضای مجازی، موسیقی، ویدئوها و استریمها هم به شکلی متفاوت و گاهی جذاب نمایش داده میشود.
و این دقیقاً همان جایی است که باید حساس شد.
وقتی یک نوجوان چند بار تصویر یک لیوان رنگی را میبیند، دربارهاش میشنود، در موسیقی و فضای مجازی با آن مواجه میشود و بعد هم میبیند که دیگران بدون هیچ توضیحی از آن حرف میزنند، مرز بین «رفتار خطرناک» و «چیز معمولی» کمکم کمرنگ میشود.
ممکن است شروعش فقط کنجکاوی باشد.فقط یک تجربه. فقط یک بار.
اما پشت همین «فقط یک بار» میتواند وابستگی و عوارض جدی قرار داشته باشد و دیگر فقط با مسئله مصرفکننده طرف نیستیم.
دارویی که برای مصرف مشخص و با ضابطه عرضه میشود، نباید بهراحتی تبدیل به مادهای برای مصرف تفننی شود. این موضوع نیازمند نظارت جدیتر و بررسی خلأهایی است که ممکن است مسیر دسترسی را برای نوجوانان آسان کند؛ بدون اینکه همه داروخانهها یا یک صنف خاص متهم شوند.
اما اصل ماجرا، پیشگیری است.
اگر قرار است درباره مواد و آسیبهای جدید با نوجوان امروز حرف بزنیم، دیگر نمیشود با نسخههای قدیمی جلو رفت.
نوجوان امروز با گوشی زندگی میکند.
ترندها را میبیند، موسیقی گوش میدهد، استریم تماشا میکند و خیلی از چیزهایی را که برای نسلهای قبل ناشناخته بود، هر روز در صفحه تلفن همراهش میبیند.
پس آموزش هم باید خودش را به این واقعیت برساند.
تیمی که برای پیشگیری به مدرسه میرود، باید زبان نوجوان را بلد باشد. باید بداند چه چیزی میبیند و چرا یک رفتار خطرناک ممکن است در فضای مجازی جذاب جلوه کند.
قرار نیست نوجوان را با برچسب «معتاد» و «بزهکار» از همان ابتدا پس بزنیم.
قرار است قبل از اینکه اولین تجربه شکل بگیرد، درباره واقعیت ماجرا با او حرف بزنیم.
پلیس فقط برای روزی نیست که باید دستبند بزند؛ پیشگیری هم بخشی از مأموریت پلیس است.
مدرسه هم فقط محل درس و امتحان نیست.
خانواده هم نباید آخرین جایی باشد که از ماجرا خبردار میشود.
اگر قرار است جلوی اعتیاد گرفته شود، نقطه شروعش بعد از اعتیاد نیست؛ قبل از اولین تجربه است.
«لین» شاید امروز برای خیلیها فقط یک اسم باشد.اما هیچ آسیب اجتماعی از روز اول بزرگ و فراگیر شروع نمیشود.
گاهی از یک اسم شروع میشود، از یک شوخی، از یک ترند و از چیزی که آنقدر تکرار میشود تا دیگر کسی از دیدنش تعجب نکند.